Geschiedenis van de oester

De oester is geen ontdekking van de twintigste eeuw. Sinds prehistorische tijden wordt de oester al als voedsel gevangen. It was a bold man who first swallowed an oyster, is een beroemde uitspraak van de zeventiende eeuwse Engelse koning Jacobus I. Het moet inderdaad enige stoutmoedigheid hebben vereist om te veronderstellen dat die glibberige massa in een moeilijk te openen schelp eetbaar zou zijn. Maar na deze heldhaftige oermens zijn er velen gevolgd die alles, zelfs een vrouw, in de steek lieten om van een kostbaar en zinnelijk dozijn oesters te kunnen genieten.

De Grieken benutten de schelpen van de oester bij verkiezingen door het in parelmoer aan de binnenkant het teken van de man van hun voorkeur te kerven. Maar zij wisten ook de verrukkelijke smaak van het zeedier te waarderen. Zij verzamelden oesters in het wild bij grote hoeveelheden tegelijk. Aristoteles schreef reeds lofzangen op de oester en ook in de geschriften van Homerus vinden we deze schelpdieren terug.

De Romeinen speelden een doorslaggevende rol in de ontwikkeling van de oesterteelt. Zoals bekend waren zij een fanatiek visetend volk. Zij vonden grote natuurlijke oesterbedden aan de zuidoostkust van Engeland en in de Bosporus. Van daar lieten zij de oesters per schip, verpakt in zeewier, naar het moederland komen.

Pagina 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6